Αδειαζεις και το ξερεις. Ειναι απαποφευκτο. Ολα σε τρωνε και είσαι μονο 17. Ειρωνια. Σου λενε ειναι η ανεμελη ηλικια, η ηλικια του δεν πρεπει να σε νοιαζει τιποτα. Μαλακιες. Η ζωη ειναι μπροστα σου λενε, εχει καιρο μπροστα σου λενε. Που? Με το να διαβαζεις η με τους ανθρωπους που δεν τους αγγιζει τιποτα και κανενας. Πολοι θελουν μια δουλεια να ειναι σταθεροι λενε. Να κανουν οικογενεια λενε. Αυτο θες απο την ζωη σου? να καταληξεις μαμ κακα και νανι. Ρομποτ χωρις θεληση και ονειρα. Ατομο ανεκφραστο χωρις μελλον. Αλλο ενα μυαλο αξαυλομενο απο την καθημερινοτητα. Θυμασαι τοτε που ηθελες να αλλαξεις τον κοσμο? Ακομα το θελεις σωστα? Αλλα λες δεν μπορω τωρα μεγαλωνω. Πρεπει να διαβασω, πρεπει να σπουδασω, πρεπει να μεγαλωσω. Και μετα τι? ξοδευεις τον εαυτο σου ετσι για το τιποτα. Ενα παιδι που μεγαλωσε. Ενα ατομο που δεν θα αλλαξει τον κοσμο αλλα θα ειναι στο ελεος των αλλων μια χαμενη ψυχη στην αβυσσο. Ξερεις κατι? Αστο.Αυριο κανε κατι που θα αλλαξει τον κοσμο ή εστω την μερα καποιου βγες για καφε με τον/την δικια σου και μιληστε για εσας, με την παρεα μιληστε για ενδιαφερον πραγματα. Προβληματιστητε. Παλευστε να καλυτευσουμε αυτη τη ζωη, αυτη τη χωρα αυτο τον κοσμο. Ας γινουμε καλυτεροι. Ας ξαναζωντανευσουμε εκεινο το κρυμμενο παιδι!
